Αρκαδίου
Ο εντυπωσιακός δίκλιτος ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης
και του Χριστού
Είναι ένα μεγάλο συγκρότημα φρουριακής μορφής που χτίστηκε την τελευταία περίοδο της Ενετοκρατίας. Στό κεντρικό κτίριο εκτός από τα κελιά των μοναχών, υπήρχαν οι αποθήκες, οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας των αγροτικών προϊόντων, ακόμη και σταύλοι. Ετσι δεν χρειαζόταν να βγαίνει κανείς από το φρούριο, ειδικά σε περιπτώσεις εντάσεων.
Η περίτεχνη κεντρική είσοδος ανοικοδομήθηκε 4 μόλις χρόνια μετά την καταστροφή του 1866 και μας οδηγεί μέσα από το θολωτό πυλώνα στην εσωτερική αυλή. Μπροστά μας βλέπουμε τόν εντυπωσιακό δίκλιτο ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και του Χριστού. Αποπερατώθηκε το 1587 και στην πρόσοψη του είνα εμφανής η διείσδυση των δυτικών αρχιτεκτονικών ρευμάτων στην Κρήτη το 16ο καί 17ο αιώνα.Στη νοτιοδυτική πλευρά τουναού υπάρχει ένα μισοκαμμένο κομμάτι τέμπλου πού σώθηκε από το ολοκαύτωμα τού 1866.
Ο περίβολος είναι άνετος καί ευρύχωρος, ενώ οι θολωτοί διάδρομοι με τις επάλληλες στοές διατηρούν την παλιά τους λαμπρότητα. Τα κελιά στις τρείς πλευρές της μονής και οι κοινόχρηστοι χώροι στη Βόρεια εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη με τη λιτότητά τους.
Η ιστορία της μονής αρχίζει από τα χρόνια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Το όνομά της το πήρε πιθανότατα από κάποιο μοναχό που τη ίδρυσε και ονομαζόταν Αρκάδιος.
Από τον 16ο αιώνα η μονή ήταν σπυδαίο πνευματικό κέντρο. Οι μοναχοί αντέγραφαν εκκλησιαστικά κυρίως βιβλία ενώ υπήρχε πλούσια βιβλιοθήκη με έργα αρχαίων συγγραφέων και λειτουργούσε σχολείο. Η τουρκική εισβολή ανέστειλε γιά λίγο την πνευματική δραστηριότητα στη μονή, αλλά γρήγορα κατάφερε να συνέλθει καί μάλιστα απέσπασε ένα μοναδικό προνόμιο γιά ελληνικό μοναστήρι. Οι Τούρκοι επέτρεψαν κατ' εξαίρεση με ότι ίσχυε γιά τα άλλα χριστιανικά μνημεία να χρησιμοποιεί καμπάνες.
Εκτός από το πνευματικό του έργο, η προσφορά του στούς απελευθερωτικούς αγώνες του νησιού υπήρξε τεράστια. Τό Νοέμβριο του 1866 τα τουρκικά στρατεύματα πολιορκούν στενά τη μονή. Μέσα ήταν κλεισμένα 600 γυναικόπαιδα και 300 πολεμιστές. Οταν οι Τούρκοι κατάφεραν να παραβιάσουν τη πύλη και να εισβάλουν στο μοναστήρι, οι πολιορκημένοι, μέ προτροπή του αγωνιστή Κωστή Γιαμπουδάκη, μαζεύτηκαν στο "Λαγούμι", δηλαδή τη μπαρουταποθήκη. Τότε ο Γιαμπουδάκης έβαλε φωτιά στο μπαρούτι, μια και η βούληση όλων ήταν να μη πέσει κανείς ζωντανός στα χέρια τών Τουρκων.
Αυτό το γεγονός θεωρείται σαν ένα από τα πιό σημαντικά στην ιστορία της Κρήτης, και το Αρκάδι χαρακτηρίστηκε σαν Ευρωπαϊκό Μνημείο Ελευθερίας.
Στο μουσείο της Μονής υπάρχου εικόνες και ενθυμήματα από το ολοκαύτωμα του 1866.
Τα τελευταία χρόνια γίνονται μεγάλες προσπάθειες γιά τη συντήρηση του μνημείου.
Στο μοναστήρι ζούν δύο καλόγεροι.
Η σελίδα αυτή είνα προσφορά της Κοινότητας Αδελε
Επιλέξτε Ελληνικό η Αγγλικό κείμενο
[Κοινότητα Αδελε] [Αδελε- Αγία Παρασκευή] [Αδελιανός Κάμπος] [Εκκλησίες] [Αρκάδι] [Γιαμπουδάκης]
